غزل شمارهٔ ۴۱۹

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G419:1 بوسه‌ای داد مرا دلبر عیار و برفتچه شدی چونک یکی داد بدادی شش و هفت
2. G419:2 هر لبی را که ببوسید نشان‌ها داردکه ز شیرینی آن لب بشکافید و بکفت
3. G419:3 یک نشان آنک ز سودای لب آب حیاتهر زمانی بزند عشق هزار آتش و نفت
4. G419:4 یک نشان دگر آن است که تن نیز چو دلمی‌دود در پی آن بوسه به تعجیل و به تفت
5. G419:5 تنگ و لاغر گردد به مثال لب دوستچه عجب لاغری از آتش معشوقه زفت

ganjoor: sh419 · public domain