غزل شمارهٔ ۴۴۷

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G447:1 ای گل تو را اگر چه که رخسار نازکسترخ بر رخش مدار که آن یار نازکست
2. G447:2 در دل مدار نیز که رخ بر رخش نهیکو سر دل بداند و دلدار نازکست
3. G447:3 چون آرزو ز حد شد دزدیده سجده کنبسیار هم مکوش که بسیار نازکست
4. G447:4 گر بیخودی ز خویش همه وقت وقت تو استگر نی به وقت آی که اسرار نازکست
5. G447:5 دل را ز غم بروب که خانه خیال او استزیرا خیال آن بت عیار نازک است
6. G447:6 روزی بتافت سایه گل بر خیال دوستبر دوست کار کرد که این کار نازکست
7. G447:7 اندر خیال مفخر تبریز شمس دینمنگر تو خوار کان شه خون خوار نازکست

ganjoor: sh447 · public domain