غزل شمارهٔ ۶۱۶

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G616:1 چونی و چه باشد چون تا قدر تو را داندجز پادشه بی‌چون قدر تو کجا داند
2. G616:2 عالم ز تو پرنور‌ست ای دلبر دور از توحق تو زمین داند یا چرخ سما داند
3. G616:3 این پرده نیلی را بادی‌ست که جنبانداین باد هوایی نی بادی که خدا داند
4. G616:4 خرقه غم و شادی را دانی که که می‌دوزدوین خرقه ز دوزنده خود را چه جدا داند
5. G616:5 اندر دل آیینه دانی که چه می‌تابدداند چه خیال است آن آن کس که صفا داند
6. G616:6 شقه علم عالم هر چند که می‌رقصدچشم تو علم بیند جان تو هوا داند
7. G616:7 وان کس که هوا را هم داند که چه بیچاره‌ستجز حضرت الاالله باقی همه لا داند
8. G616:8 شمس الحق تبریزی این مکر که حق داردبی مهره تو جانم کی نرد دغا داند

ganjoor: sh616 · public domain