غزل شمارهٔ ۶۱۸

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G618:1 چون جغد بود اصلش، کی صورتِ باز آید؟چون سیر خورد مردم، کی بوی پیاز آید؟
2. G618:2 چون افتد شیر نر از حمله حیز و غروز زخمهٔ کون خر کی بانگ نماز آید؟
3. G618:3 پای تو شده کوچک از تنگی پاپوچکپا برکش ای کوچک! تا پهن و دراز آید
4. G618:4 بگشای به امیدی تو دیدهٔ جاویدیتا تابش خورشیدش از عرش فراز آید
5. G618:5 چنگا تو سری بر کن در حلقه  سر اندر کنتو خویش تهی‌تر کن تا چنگ به ساز آید

ganjoor: sh618 · public domain