غزل شمارهٔ ۶۴۳

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G643:1 در کوی خرابات مرا عشق کشان کردآن دلبر عیار مرا دید نشان کرد
2. G643:2 من در پی آن دلبر عیار برفتماو روی خود آن لحظه ز من باز نهان کرد
3. G643:3 من در عجب افتادم از آن قطب یگانهکز یک نظرش جمله وجودم همه جان کرد
4. G643:4 ناگاه یک آهو به دو صد رنگ عیان شدکز تابش حسنش مه و خورشید فغان کرد
5. G643:5 آن آهوی خوش ناف به تبریز روان گشتبغداد جهان را به بصیرت همدان کرد
6. G643:6 آن کس که ورا کرد به تقلید سجودیفرخنده و بگزیده و محبوب زمان کرد
7. G643:7 آن‌ها که بگفتند که ما کامل و فردیمسرگشته و سودایی و رسوای جهان کرد
8. G643:8 سلطان عرفناک بدش محرم اسرارتا سر تجلی ازل جمله بیان کرد
9. G643:9 شمس الحق تبریز چو بگشاد پر عشقجبریل امین را ز پی خویش دوان کرد

ganjoor: sh643 · public domain