غزل شمارهٔ ۶۹۳

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G693:1 جانی که ز نور مصطفی زادبا او تو مگو ز داد و بیداد
2. G693:2 هرگز ماهی سباحت آموختآزادی جست سرو آزاد
3. G693:3 خاری که ز گلبن طرب رستگلزار به روی او شود شاد
4. G693:4 دورست رواق‌های شادیاز آتش و آب و خاک و از باد
5. G693:5 زین چار بسیط چون چلیپاترکیب موحدان برون باد
6. G693:6 زان سو فلکیست نیک روشنزان سو ملکیست بسته مرصاد
7. G693:7 کمتر بخشش دو چشم بخشدبینا و حکیم و تیز و استاد
8. G693:8 با دیده جان چو واپس آییدر عالم آب و گل به ارشاد
9. G693:9 بینی تو و دیگران نبینندهر سو نوری به رسم میلاد
10. G693:10 در هر ابری هزار خورشیددر هر ویران بهشت آباد
11. G693:11 تختی بنهی به قصر مردانهم خیمه زنی به بام اوتاد
12. G693:12 بویی ببری ز شمس تبریزکو را است ملک مطیع و منقاد

ganjoor: sh693 · public domain