غزل شمارهٔ ۷۳۷

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G737:1 نام آن کس بَر که مرده از جمالش زنده شدگریه‌های جمله عالم در وصالش خنده شد
2. G737:2 یاد آن کس کن که چون خوبی او رویی نمودحسن‌های جمله عالم حُسن او را بنده شد
3. G737:3 جمله آب زندگانی زیر تختش می‌رودهر کی خورد از آب جویش تا ابد پاینده شد
4. G737:4 یک شبی خورشید پایهٔ تخت او را بوسه دادلاجرم بر چرخ گردون تا ابد تابنده شد
5. G737:5 زندگیِ عاشقانش جمله در افکندگی‌ستخاک طامع بهر این در زیر پا افکنده شد
6. G737:6 آهوان را بوی مشک از طره‌اش بر ناف زدتا مشام شیر صید مرج‌ها غرنده شد
7. G737:7 بال و پر وهم عاشق ز‌آتش دل چون بسوختهمچو خورشید و قمر بی‌بال و پر پرنده شد
8. G737:8 ای خنک جانی که لطف شمس تبریزی بیافتبرگذشت از نه فلک بر لامکان باشنده شد

ganjoor: sh737 · public domain