غزل شمارهٔ ۷۵۰

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G750:1 شاد شد جانم که چشمت وعدهٔ احسان نهادساده‌دل مردی که دل بر وعدهٔ مستان نهاد
2. G750:2 چون حدیث بیدلان بشنید جان خوش‌دلمجان بداد و این سخن را در میان جان نهاد
3. G750:3 برج‌برج و خانه‌خانه جویم آن خورشید راکو کلید خانه از همسایگان پنهان نهاد
4. G750:4 مشک گفتم زلف او را زین سخن بشکست زلفهندوی زلفش شکسته رو به ترکستان نهاد
5. G750:5 من نیم سلطان ولیکن خاک پای او شدمخاک پای خویشتن را او لقب سلطان نهاد
6. G750:6 همچو گربه عطسهٔ شیری بدم از ابتدابس شدم زیر و زبر کو گربه در انبان نهاد
7. G750:7 گفت: ار تو زادهٔ شیری نه‌ای گربه برآبردر انبان! شیر در انبان‌درون نتوان نهاد
8. G750:8 من چو انبان بردریدم گفت آن انبان مراچون توی را هر که گربه دید او بهتان نهاد
9. G750:9 شمس تبریزی‌ست تابان از ورای هفت چرخلاجرم تاب نوآیین بر چهارارکان نهاد

ganjoor: sh750 · public domain