غزل شمارهٔ ۷۹۷

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G797:1 ز اول روز که مخموری مستان باشدشیخ را ساغر جان در کف دستان باشد
2. G797:2 پیش او ذره صفت هر سحری رقص کنیماین چنین عادت خورشیدپرستان باشد
3. G797:3 تا ابد این رخ خورشید سحر در سحرستتا دل سنگ از او لعل بدخشان باشد
4. G797:4 ای صلاح دل و دین تو ز برون جهتیتا چنین شش جهت از نور تو رخشان باشد
5. G797:5 بنده عشق تو در عشق کجا سرد شودچون صلاح دل و دین آتش سوزان باشد
6. G797:6 تو رضای دل او جو اگرت دل بایددل او چون طلبد آنک گران جان باشد
7. G797:7 ای بس ایمان که شود کفر چو با او نبودای بسی کفر که از دولتش ایمان باشد
8. G797:8 گلخنی را چو ببینی به دل و روی سیاههر چه از کان گهر گوید بهتان باشد
9. G797:9 شمس تبریز تو سلطان همه خوبانیهم جمال تو مگر یوسف کنعان باشد

ganjoor: sh797 · public domain