غزل شمارهٔ ۸۴۲

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G842:1 آن ماه کو ز خوبی بر جمله می‌دواندای عاشقان شما را پیغام می‌رساند
2. G842:2 سوی شما نبشت او بر روی بنده سطریخط خوان کیست این جا کاین سطر را بخواند
3. G842:3 نقشش ز زعفران است وین سطر سر جانستهر حرف آتشی نو در دل همی‌نشاند
4. G842:4 کنجی و عشق و دلقی ما از کجا و خلقیلیک او گرفته حلقی ما را همی‌کشاند
5. G842:5 بی دست و پا چو گویی سوی وییم غلطانچوگان زلف ما را این سو همی‌دواند
6. G842:6 چون این طرف دویدم چوگانش حمله آردسوی خودم کشاند این سر بگو کی داند
7. G842:7 هر سو که هست مستم چوگان او پرستمدر عین نیست هستم تا حکم خود براند
8. G842:8 گر زانک تو ملولی با خفتگان بنه سرزیرا فسردگان را هم خواب وارهاند
9. G842:9 آن جا که شمس دینم پیدا شود به تبریزوالله که در دو عالم نی درد و درد ماند

ganjoor: sh842 · public domain