غزل شمارهٔ ۸۷۳

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G873:1 خفته نمود دلبر گفتم ز باغ زودشفتالوی بدزدم او خود نخفته بود
2. G873:2 خندید و گفت روبه آخر به زیرکیاز دست شیر صید کجا سهل درربود
3. G873:3 مر ابر را که دوشد و آن جا که دررسدالا مگر که ابر نماید به خویش جود
4. G873:4 معدوم را کجاست به ایجاد دست و پافضل خدای بخشد معدوم را وجود
5. G873:5 معدوم وار بنشین زیرا که در نمازداد سلام نبود الا که در قعود
6. G873:6 بر آتش آب چیره بود از فروتنیکآتش قیام دارد و آب است در سجود
7. G873:7 چون لب خموش باشد دل صدزبان شودخاموش چند چند بخواهیش آزمود

ganjoor: sh873 · public domain