غزل شمارهٔ ۹۱۹

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G919:1 ببرد خواب مرا عشق و عشق خواب بردکه عشق جان و خرد را به نیم جو نخرد
2. G919:2 که عشق شیر سیاه‌ست تشنه و خون خواربه غیر خون دل عاشقان همی‌نچرد
3. G919:3 به مهر بر تو بچفسد به سوی دام آردچو درفتادی از آن پس ز دور می‌نگرد
4. G919:4 امیر دست درازست و شحنه بی‌باکشکنجه می‌کند و بی‌گناه می‌فشرد
5. G919:5 هر آنک در کفش آید چو ابر می‌گریدهر آنک دور شد از وی چو برف می‌فسرد
6. G919:6 هزار جام به هر لحظه خرد درشکندهزار جامه به یک دم بدوزد و بدرد
7. G919:7 هزار چشم بگریاند و فروخنددهزار کس بکشد زار زار و یک شمرد
8. G919:8 به کوه قاف اگر چه که خوش پرد سیمرغچو دام عشق ببیند فتد دگر نپرد
9. G919:9 ز بند او نرهد کس به شید یا به جنونز دام او نرهد هیچ عاقلی به خرد
10. G919:10 مخبط‌ست سخن‌های من از او گر نینمودمی به تو آن راه‌ها که می‌سپرد
11. G919:11 نمودمی به تو کو شیر را چه سان گیردنمودمی که چگونه شکار را شکرد

ganjoor: sh919 · public domain