غزل شمارهٔ ۹۹۱

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G991:1 عشق جانان مرا ز جان ببریدجان به عشق اندرون ز خود برهید
2. G991:2 زانک جان محدثست و عشق قدیمهرگز این در وجود آن نرسید
3. G991:3 عشق جانان چو سنگ مغناطیسجان ما را به قرب خویش کشید
4. G991:4 باز جان را ز خویشتن گم کردجان چو گم شد وجود خویش بدید
5. G991:5 بعد از آن باز با خود آمد جاندام عشق آمد و در او پیچید
6. G991:6 شربتی دادش از حقیقت عشقجمله اخلاص‌ها از او برمید
7. G991:7 این نشان بدایت عشق استهیچ کس در نهایتش نرسید

ganjoor: sh991 · public domain