M2:2608 — در خبر آمد که آن معّاویه / خفته بد در قصر در یک زاویه

این بیت آغازگر یکی از داستان‌های شگفت‌انگیز و عمیق مثنوی است: ماجرای بیدار شدن معاویه توسط ابلیس برای نماز صبح.

مولانا با زبانی ساده و روایی، صحنه را آماده می‌کند. انتخاب معاویه به عنوان شخصیت اصلی، هوشمندانه است. معاویه در تاریخ اسلام چهره‌ای پیچیده و بحث‌برانگیز است؛ او خلیفه‌ای زیرک و سیاستمدار بود که اغلب به دنیاگرایی و مصلحت‌اندیشی شهرت دارد. قرار دادن چنین شخصیتی در موقعیتی که ابلیس او را برای یک امر معنوی (نماز) بیدار می‌کند، از همان ابتدا یک تضاد تکان‌دهنده و پرسش‌برانگیز ایجاد می‌کند که خواننده را به دنبال کشف نیت پنهان ابلیس می‌کشاند.

عبارت «در یک زاویه» نیز قابل تأمل است. خوابیدن خلیفه در گوشه‌ای از قصر، به جای تختگاه مجلل، می‌تواند به تنهایی و انزوای او اشاره داشته باشد. بیت بعدی این انزوا را تأیید می‌کند و می‌گوید او درها را از درون بسته بود تا از ملاقات با مردم در امان باشد. این جزئیات، صحنه را برای ورود ناگهانی و غیرمنتظرهٔ یک موجود غیبی (ابلیس) آماده می‌سازد و بر شگفتی ماجرا می‌افزاید.