M2:2717 — مردی مردان ببندد در نفس / در زن و در مرد افروزد هوس

این بیت بخشی از شکایت و استغاثهٔ معاویه به درگاه خداوند از قدرت و حیله‌گری ابلیس است. معاویه در حال توصیف توانایی‌های ویرانگر شیطان است و می‌گوید که او دو کار را به سرعت و به طور همزمان انجام می‌دهد:

1. خنثی کردن فضیلت‌ها: او «مردی» یا همان جوهر مردانگی، شجاعت، همت و فضایل اخلاقی را حتی در مردان بزرگ و استوار، «در یک نَفَس» یا یک لحظه از بین می‌برد. ارادهٔ پولادین آن‌ها را سست و بی‌اثر می‌کند.

2. تحریک امیال پست: همزمان، او در وجود همهٔ انسان‌ها، بدون تفاوت جنسیت («در زن و در مرد»)، آتش «هوس» و امیال نفسانی و شهوانی را شعله‌ور می‌سازد.

نکتهٔ اصلی بیت در تضاد میان این دو عمل است: ابلیس از یک سو عالی‌ترین صفات انسانی را سرکوب می‌کند و از سوی دیگر، پست‌ترین غرایز را بیدار و فعال می‌سازد. این توصیف، عمق نفوذ و قدرت تخریبی شیطان را در نگاه معاویه نشان می‌دهد که چگونه می‌تواند به راحتی تعادل روانی و معنوی انسان را بر هم بزند.