M2:342 — گرچه با تو شه نشیند بر زمین / خویشتن بشناس و نیکوتر نشین

جلسهٔ 01 — [02:07:06] غیرت مولانا در نام بردن از معشوق

اسم لیلا رو نبر. اسم لیلا رو پیش منم نبر حتی که مجنونم. می‌ترسم این لب و دندان تو به او لطمه بزنه. خب ببینید، کسی که غیرت می‌ورزد به معشوق خود، رشک می‌برد، اسمشو راحت به کار نمی‌برد. لذا هم عشق است، هم مهابت است. این دو تا با هم که ترکیب می‌شه، باعث می‌شود که شما در حضور پرهیبت او که می‌نشینید، دست و پاتون رو گم می‌کنید، نمی‌دونید اسمشو بگید، اسمشو نگید، به او خطاب بکنید و خطاب نکنید. و می‌شه همون که مولانا گفت:

پادشاه اومده پیشت نشسته، او تواضع کرده، تو چرا بی‌ادبی می‌کنی، بی‌حرمتی می‌کنی؟

جلسهٔ 01 — [02:07:06] غیرت مولانا در نام بردن از معشوق

خودتو جمع کن، با ادب بنشین. شاه اومده رو زمین، خدا اومده روی زمین نشسته، شاه با ما نشسته و همنشینی می‌کنه، ادب ما کجا رفت؟ در مقابل شاه که اسم کوچک او رو صدا نمی‌زنند.

و مولوی خودش رو در حضور این شاه می‌دید. نیکوتر می‌نشست، با ادب، با حرمت. گاه‌گاهی هم با همون حرمت و با همون صمیمیت و با همون خضوع و تواضع، نام او رو می‌برد.