M2:524 — ولوله افتاد اندر خانقه / کامشبان لوت و سماعست و وله

Bu beyit, Mevlana'nın Mesnevi'sindeki 'Dervişlerin Yolcunun Eşeğini Sema İçin Satmaları' hikayesinin önemli bir anını anlatır. Hikaye, bir hanekaha gelen misafir bir dervişin eşeğini ahıra bağlamasıyla başlar. Ancak hanekahın fakir dervişleri, o gece bir ziyafet ve sema (tasavvuf müziği ve raksı) düzenlemek istemektedirler. Paraları olmadığı için, misafirin eşeğini satmaya karar verirler. Bu, dervişlerin içinde bulundukları zorunluluk halini ve bu durumun onları ne gibi 'caiz' olmayan eylemlere itebileceğini gösterir.

Eşek satıldıktan ve yemek ile şamdanlar temin edildikten sonra, hanekaha büyük bir sevinç ve heyecan dalgası yayılır. 'Velvete' (ولوله) kelimesi, bu coşkulu ve gürültülü hali ifade eder. Dervişler, uzun süredir yoksunluk içinde yaşadıkları için, bu ziyafet ve sema gecesini büyük bir özlemle beklemektedirler. 'Lût ve sema' (لوت و سماع) yani yemek ve sema, onların ruhani ve bedeni ihtiyaçlarını karşılayacak bir şölen anlamına gelir. 'Veleh' (وله) ise bu durumun getirdiği aşırı sevinç ve kendinden geçme halini vurgular. Bu beyit, dervişlerin o anki neşesini ve açlık ile yoksunluğun ardından gelen rahatlamayı canlı bir şekilde resmederken, aynı zamanda hikayenin ilerleyen bölümlerinde ortaya çıkacak olan ironik durumu da hazırlar.