อ่าน› Daftar 5› เรื่องราวของสาวใช้ที่ร่วมเพศกับลาของนายหญิง และนางได้ฝึกให้ลาประพฤติตามตัณหาของมนุษย์ด้วยการสอดฟักทองเข้าไปในอวัยวะเพศของลาเพื่อไม่ให้เกินขนาด นายหญิงรู้เรื่องเข้า แต่ไม่เห็นฟักทอง นางจึงส่งสาวใช้ไปที่ไกลๆ ด้วยข้ออ้าง แล้วนางก็ร่วมเพศกับลาโดยไม่มีฟักทอง และถูกทำลายด้วยความอัปยศ สาวใช้กลับมาตอนดึกและคร่ำครวญว่า “โอ้ชีวิตของฉัน! โอ้แสงสว่างในดวงตาของฉัน! เจ้าเห็นอวัยวะเพศ แต่ไม่เห็นฟักทอง เจ้าเห็นการกล่าวถึง แต่ไม่เห็นสิ่งอื่นใด” ทุกสิ่งที่บกพร่องย่อมถูกสาปแช่ง หมายถึงทุกมุมมองและความเข้าใจที่บกพร่องย่อมถูกสาปแช่ง และหากไม่เช่นนั้น คนพิการทางกายก็ย่อมได้รับความเมตตา ไม่ใช่ถูกสาปแช่ง จงอ่าน ‘ไม่มีความลำบากใดๆ แก่คนตาบอด’ ซึ่งเป็นการปฏิเสธความลำบาก การปฏิเสธคำสาปแช่ง และการปฏิเสธการตำหนิและพระพิโรธ› โคลงคู่ 1414
M5:1414 — صاحب دام ابلهان را سر برید / وآن ظریفان را به مجلسها کشید
M5:1414
ความหมาย · به زبانِ تو — ภาษาของคุณ · AI
خداوند، انسانهای غافل و دنیادوست را که در دام دنیا اسیر شدهاند، هلاک میکند، اما عارفان و هوشمندان را که ارزش معنوی دارند، به بارگاه قرب و انس خود میخواند.
این بیت در ادامهی تمثیل دنیا به عنوان یک دام و انسانها به عنوان پرندگان بیان میشود. مولانا دو گروه از پرندگان (انسانها) را از هم جدا میکند:
-
پرندگان ابله (ابلهان): اینها عوام و غافلان هستند که فریفتهی «دانه» (لذتهای دنیوی) میشوند و در «دام» (دنیا) گرفتار میآیند. صاحب دام، که نماد خداوند یا قضا و قدر الهی است، آنها را سر میبرد. بیت بعدی توضیح میدهد که از این گروه «گوشت» به کار میآید (که از آنها گوشت میآید به کار). یعنی اینان صرفاً وجودی مادی و جسمانی دارند و پس از مرگ، هستی معنوی و اثری ماندگار از خود به جای نمیگذارند. سرنوشتشان فنا و نیستی است.
-
پرندگان ظریف (ظریفان): اینان عارفان و هوشمندانی هستند که فریب دانه را نمیخورند یا اگر هم در دام باشند، ارزششان به چیز دیگری است. «ظریف» در اینجا به معنای زیبا، خوشآواز و خوشخوان است. صاحب دام این پرندگان را نمیکشد، بلکه آنها را به «مجلس» خود میبرد تا از آواز و نالهی عاشقانهی آنها لذت ببرد (وز ظریفان بانگ و نالهٔ زیر و زار). این گروه، اهل معنا هستند و وجودشان برای «بانگ و ناله» یعنی ذکر، دعا، و بیان اسرار عشق الهی ارزشمند است. سرنوشت آنها راه یافتن به محفل انس و قرب الهی است.
بنابراین، این بیت تفاوت عاقبت انسان مادی و انسان معنوی را به تصویر میکشد. یکی برای «گوشت» و دیگری برای «آواز» است؛ یکی فانی و دیگری باقی.
- صاحب دام
- صاحب تله، شکارچی؛ در اینجا کنایه از خداوند یا مدبر عالم است.
- ابلهان
- نادانان، سادهلوحان؛ در اینجا منظور پرندگان غافلی است که به طمع دانه در دام میافتند.
- ظریفان
- زیبارویان، نکتهسنجان؛ در اینجا منظور پرندگان زیبا و خوشآوازی است که شکارچی آنها را برای آوازشان زنده نگه میدارد.
- مجلسها
- محفلها، بزمها؛ در اینجا کنایه از بارگاه قرب الهی و محفل انس است.
บทสนทนา — ถามเกี่ยวกับบทกลอนนี้ — ตอบจากมัษนาวี พร้อมอ้างอิงทุกบทกลอน
บทสนทนาของคุณจะอยู่บนอุปกรณ์นี้ เว้นแต่คุณจะแบ่งปัน
สิ่งที่ผู้อ่านถาม0
ยังไม่มีคำถามที่แบ่งปัน — คำถามของคุณอาจเป็นคำถามแรก