غزل شمارهٔ ۲۶۳۷

✦ ความหมายของฆะซัลนี้

เปิดเบทใดก็ได้เพื่อดูหน้าเฉพาะ — ความหมาย คำอธิบาย ศัพท์ยาก.

1. G2637:1 امروز سماع است و شراب است و صراحییک ساقی بدمست یکی جمع مباحی
2. G2637:2 زان جنس مباحی که از آن سوی وجود استنی اباحتی گیج حشیشی مزاحی
3. G2637:3 روحی است مباحی که از آن روح چشیده‌ستکو روح قدیمی و کجا روح ریاحی
4. G2637:4 در پیش چنین فتنه و در دست چنین مییا رب چه شود جان مسلمان صلاحی
5. G2637:5 زین باده کسی را جگر تشنه خنک شدکو خون جگر ریخت در این ره به سفاحی
6. G2637:6 جاوید شود عمر بدین کاس صبوحیایمن شود از مرگ و ز افغان نیاحی
7. G2637:7 این صورت غیب است که سرخیش ز خون نیستاسپید ز نور است نه کافور رباحی
8. G2637:8 شمعی است برافروخته وز عرش گذشتهپروانه او سینه دل‌های فلاحی
9. G2637:9 سوزیده ز نورش حجب سبع سماواتپران شده جان‌ها و روان‌ها ز نواحی
10. G2637:10 این حلقه مستان خرابات خراب استدور از لب و دندان تو ای خواجه صاحی
11. G2637:11 شاباش زهی حال که از حال رهیدیتشاباش زهی عیش صبوحی و صباحی
12. G2637:12 با خود ملک الموت بگوید هله واگردکاین جا نکند هیچ سلاح تو سلاحی
13. G2637:13 ما را خبری نی که خبر نیز چه باشدخود مغفرت این باشد و آمرزش ماحی
14. G2637:14 از غیب شنو نعره مستان و خمش کنیک غلغله پاک ز آواز صیاحی
15. G2637:15 ور نه بدو نان بنده دونان و خسان باشمی‌خور پی سه نان ز سنان زخم رماحی
16. G2637:16 فارس شده شمس الحق تبریز همیشهبر شمس شموس و نکند شمس جماحی

ganjoor: sh2637 · public domain