بخش ۶۰ - تمثیل تلقین شیخ مریدان را و پیغامبر امت را کی ایشان طاقت تلقین حق ندارند و با حق‌الف ندارند چنانک طوطی با صورت آدمی الف ندارد کی ازو تلقین تواند گرفت حق تعالی شیخ را چون آیینه‌ای پیش مرید هم‌چو طوطی دارد و از پس آینه تلقین می‌کند لا تحرک به لسانک ان هو الا وحی یوحی اینست ابتدای مسلهٔ بی‌منتهی چنانک منقار جنبانیدن طوطی اندرون آینه کی خیالش می‌خوانی بی‌اختیار و تصرف اوست عکس خواندن طوطی برونی کی متعلمست نه عکس آن معلم کی پس آینه است و لیکن خواندن طوطی برونی تصرف آن معلم است پس این مثال آمد نه مثل

อุปมาคำสอนของชีคแก่ลูกศิษย์ และศาสดาแก่อุมมะฮฺว่า พวกเขาไม่อาจทนทานต่อคำสอนแห่งสัจธรรม และไม่มีความคุ้นเคยกับสัจธรรม เช่นเดียวกับนกแก้วที่ไม่คุ้นเคยกับรูปปั้นมนุษย์ จึงไม่อาจรับคำสอนจากมันได้ อัลลอฮฺทรงให้ชีคเป็นเหมือนกระจกต่อหน้าลูกศิษย์เช่นนกแก้ว และสอนอยู่เบื้องหลังกระจก: ‘อย่าขยับลิ้นของเจ้าเลย แท้จริงมันเป็นเพียงวะฮีย์ที่ถูกประทานลงมา’ นี่คือจุดเริ่มต้นของปัญหาที่ไม่มีที่สิ้นสุด เช่นเดียวกับการขยับปากของนกแก้วภายในกระจก ซึ่งเจ้าเรียกว่าเป็นภาพลวงตา โดยปราศจากเจตนาและการควบคุมของมัน มันเป็นการเลียนเสียงนกแก้วภายนอกที่เป็นผู้เรียน ไม่ใช่ภาพสะท้อนของครูที่อยู่เบื้องหลังกระจก แต่การเลียนเสียงนกแก้วภายนอกเป็นการกระทำของครูผู้นั้น ดังนั้น นี่จึงเป็นตัวอย่าง ไม่ใช่สิ่งเดียวกัน