بخش ۸۴ - فرمودن شاه ایاز را کی اختیار کن از عفو و مکافات کی از عدل و لطف هر چه کنی اینجا صوابست و در هر یکی مصلحتهاست کی در عدل هزار لطف هست درج و لکم فی القصاص حیوة آنکس کی کراهت می‌دارد قصاص را درین یک حیات قاتل نظر می‌کند و در صد هزار حیات کی معصوم و محقون خواهند شدن در حصن بیم سیاست نمی‌نگرد

พระราชาทรงสั่งอายาซให้เลือกระหว่างการอภัยโทษและการลงโทษ เพราะสิ่งใดที่เจ้ากระทำ ณ ที่นี้ ย่อมถูกต้อง ไม่ว่าจะเป็นความยุติธรรมหรือความเมตตา และในแต่ละอย่างมีประโยชน์ที่ซ่อนอยู่ เพราะในความยุติธรรมมีพันความเมตตา และ “ในการลงโทษมีการดำรงชีวิต” ผู้ใดที่เกลียดชังการลงโทษ เขาย่อมมองเห็นชีวิตเดียวของผู้ฆ่า และไม่มองเห็นอีกแสนชีวิตที่จะได้รับการคุ้มครองและรักษาไว้ภายใต้เกราะป้องกันแห่งความกลัวต่อการลงโทษ