بخش ۸۸ - حکایت در بیان توبهٔ نصوح کی چنانک شیر از پستان بیرون آید باز در پستان نرود آنک توبه نصوحی کرد هرگز از آن گناه یاد نکند به طریق رغبت بلک هر دم نفرتش افزون باشد و آن نفرت دلیل آن بود کی لذت قبول یافت آن شهوت اول بی‌لذت شد این به جای آن نشست نبرد عشق را جز عشق دیگر چرا یاری نجویی زو نکوتر وانک دلش باز بدان گناه رغبت می‌کند علامت آنست کی لذت قبول نیافته است و لذت قبول به جای آن لذت گناه ننشسته است سنیسره للیسری نشده است لذت و نیسره للعسری باقیست بر وی

เรื่องเล่าเกี่ยวกับการเตาบะฮ์นะซูฮ์ (การกลับใจอย่างบริสุทธิ์ใจ) ที่ว่า “เช่นเดียวกับนมที่ออกมาจากเต้านมแล้วจะไม่กลับเข้าไปในเต้านมอีก ผู้ที่กลับใจอย่างบริสุทธิ์ใจจะไม่มีวันนึกถึงบาปนั้นด้วยความปรารถนาอีกเลย แต่จะเกลียดชังมันมากขึ้นเรื่อยๆ และความเกลียดชังนั้นเป็นเครื่องบ่งชี้ว่าเขาได้พบกับความสุขของการยอมรับแล้ว ความปรารถนาแรกนั้นไร้ความสุขไปแล้ว และสิ่งนี้เข้ามาแทนที่ ไม่มีความรักใดจะเอาชนะความรักอื่นได้นอกจากความรักที่ดีกว่า ทำไมเจ้าจึงไม่แสวงหาความช่วยเหลือจากสิ่งที่ดีกว่า และผู้ใดที่ใจยังปรารถนาบาปนั้นอีก ก็เป็นสัญญาณว่าเขาไม่พบความสุขของการยอมรับ และความสุขของการยอมรับไม่ได้เข้ามาแทนที่ความสุขของบาปนั้น ‘เราจะทำให้เขาง่ายดายต่อความยากลำบาก’ ยังไม่เกิดขึ้น และความสุขของ ‘เราจะทำให้เขาง่ายดายต่อความง่ายดาย’ ก็ยังคงอยู่กับเขา”