Magbasa› Daftar 2› Simula› Taludtod 14
M2:14 — چون درو گامی زنی بی احتیاط / شیر تو خون میشود از اختلاط
M2:14
Kahulugan · به زبانِ تو — Iyong wika · AI
In the treacherous landscape of the world, a single careless act of indulgence can corrupt your pure spiritual nature.
This couplet is a stark warning about the spiritual dangers of the material world. Rumi has just established an image of reality where purity and corruption exist side-by-side: "pure milk beside rivers of blood" (M2:13). This world, dominated by the sensual self (nafs), is a place of perilous mixture (ikhtilāṭ).
The beyt explains the consequence of navigating this realm without caution (iḥtiyāṭ). The "milk" represents the soul's innate purity, its spiritual potential, and its connection to the divine. The "blood" symbolizes the world's corruption, sensual desire, and everything that stains the spirit. A single reckless step—an act driven by impulse or appetite—causes the pure to be contaminated by the impure. The transformation is not gradual; the milk becomes blood, signifying a fundamental corruption of one's inner state.
Immediately following this, Rumi provides the archetypal example: Adam's single misstep in Paradise, driven by the "taste of the self" (M2:15), which led to his expulsion. The warning is therefore not abstract but deeply practical: spiritual vigilance is essential because the border between purity and defilement is dangerously thin.
- بی احتیاط
- Without caution; recklessly, carelessly. From the Arabic root for 'to take care, be on one's guard'. It implies a lack of spiritual vigilance.
- اختلاط
- Mingling, mixing, intermixture. An Arabic loanword often used in Sufi contexts to describe the dangerous blending of the sacred and the profane, the spiritual and the carnal, which can lead to corruption.
اگر بیپروا و بدون بصیرت با دنیای مادی و نفسانی آمیخته شوی، ذات پاک و روحانی تو آلوده و تباه میگردد.
این بیت در آغاز دفتر دوم مثنوی، یک هشدار بنیادین عرفانی را مطرح میکند. مولانا در بیت پیشین، جهان را به دو قلمرو متضاد تشبیه کرده است: «نور باقی» که همچون «شیر صافی» است و «دنیای دون» که مانند «جوهای خون» است. این دو قلمرو در وجود انسان و در جهان هستی کنار هم قرار دارند.
بیت مورد نظر نتیجهٔ درآمیختن این دو را بیان میکند. «شیر» نماد فطرت پاک، معنویت، و استعداد روحانی انسان است. «خون» نماد عالم مادی، شهوات، و تعلقات نفسانی است. «اختلاط» یا آمیختگی بیملاحظهٔ این دو، به فساد و تباهی آن عنصر لطیفتر و پاکتر میانجامد. همانطور که یک قطره خون میتواند کاسهای شیر را فاسد کند، یک گام بیاحتیاط در مسیر هوا و هوس میتواند پاکی روح را آلوده سازد.
مولانا بلافاصله با ذکر داستان آدم (ع) این قاعده را مصداقی روشن میبخشد. آدم با برداشتن «یک قدم» در راه «ذوق نفس»، از بهشت قرب رانده شد. این نشان میدهد که برای سالکی که در مقام قرب قرار دارد، کوچکترین غفلت و آلودگی، پیامدهای عظیمی دارد. بنابراین، این بیت دعوتی است به مراقبه و احتیاط دائمی در سلوک، تا گوهر پاک روح در اثر آمیزش با جهان نفسانی، رنگ خون و تباهی نگیرد.
- درو
- در آن، در داخل آن (اشاره به دنیای دون یا جوی خون در بیت قبل)
- بی احتیاط
- بدون پروا، بدون دقت و مراقبت، با بیمبالاتی
- شیر تو
- استعاره از فطرت پاک و جوهر روحانی تو
- اختلاط
- آمیختگی، مخلوط شدن، معاشرت
Talakayan — Magtanong tungkol sa beyt na ito — sasagutin mula sa Masnavi, bawat taludtod ay tutukuyin
Ang iyong usapan ay mananatili sa device na ito maliban kung ibabahagi mo.
Mga itinanong ng mambabasa0
Wala pang naibabahaging tanong — ang sa iyo ay maaaring maging una.