غزل شمارهٔ ۱۲۶

✦ Ang kahulugan ng ghazal na ito

Buksan ang anumang beyt para sa sarili nitong pahina — salin, paliwanag, mahihirap na salita.

1. G126:1 گستاخ مکن تو ناکسان رادر چشم میار این خسان را
2. G126:2 درزی دزدی چو یافت فرصتکم آرد جامه رسان را
3. G126:3 ایشان را دار حلقه بر درهم نیز نیند لایق آن را
4. G126:4 پیشت به فسوس و سخره آینداز طمع مپوش این عیان را
5. G126:5 ایشان چو ز خویش پرغمانندچون دور کنند ز تو غمان را ؟
6. G126:6 جز خلوت عشق نیست درمانرنج باریک اندهان را
7. G126:7 یا دیدن دوست یا هوایشدیگر چه کند کسی جهان را
8. G126:8 تا دیدن دوست در خیالشمی‌دار تو در سجود جان را
9. G126:9 پیشش چو چراغپایه می‌ایستچون فرصت‌هاست مر مهان را
10. G126:10 وامانده از این زمانه باشیکی بینی اصل این زمان را
11. G126:11 چون گشت گذار از مکان چشمزو بیند جان آن مکان را
12. G126:12 جان خوردی تن چو قازغانیبر آتش نه تو قازغان را
13. G126:13 تا جوش ببینی ز اندرونتزان پس نخری تو داستان را
14. G126:14 نظاره نقد حال خویشینظاره درونست راستان را
15. G126:15 این حال بدایت طریقستبا گم شدگان دهم نشان را
16. G126:16 چون صد منزل از این گذشتنداین چون گویم مر آن کسان را
17. G126:17 مقصود از این بگو و رستییعنی که چراغ آسمان را
18. G126:18 مخدومم شمس حق و دین راکاو هست پناه انس و جان را
19. G126:19 تبریز از او چو آسمان شددل گم مکناد نردبان را

ganjoor: sh126 · public domain