غزل شمارهٔ ۲۰۸۲

✦ Ang kahulugan ng ghazal na ito

Buksan ang anumang beyt para sa sarili nitong pahina — salin, paliwanag, mahihirap na salita.

1. G2082:1 برای چشم تو صد چشم بد توان دیدنچه چشم داری ای چشم ما به تو روشن
2. G2082:2 پی رضای تو آدم گریست سیصد سالکه تا ز خنده وصلش گشاده گشت دهن
3. G2082:3 به قدر گریه بود خنده تو یقین می‌دانجزای گریه ابر است خنده‌های چمن
4. G2082:4 اگر نه از نسب آدمی برو مگریکه نیست از سیهی زنگ را بکا و حزن
5. G2082:5 چو خود سپید ندیده‌ست رو سیه شادستچو پور قیصر رومی تو راه زنگ بزن
6. G2082:6 بسی خدنگ خورد اسپ تازی غازیکه تازی است نه پالانی است و نی کودن
7. G2082:7 خصوص مرکب تازی که تو بر او باشینشسته‌ای شه هیجا و پهلوان زمن
8. G2082:8 چو خارپشت شود پشت و پهلوش از تیرکه هست در صف هیجاش کر و فر وطن
9. G2082:9 چو شاه دست به پشت و سرش فرومالدکه ای گزیده سر آخر توی مخصص من
10. G2082:10 شوند آن همه تیرش چو چوب‌های نباتهمه حلاوت و لذت همه عطا و منن
11. G2082:11 خبر ندارد پالانیی از این لذتسپر سلامت و محروم و بی‌بها و ثمن
12. G2082:12 ز گفت توبه کنم توبه سود نیست مرابه پیش پنجه‌ات ای ارسلان توبه شکن

ganjoor: sh2082 · public domain