غزل شمارهٔ ۲۶۳۲

✦ Ang kahulugan ng ghazal na ito

Buksan ang anumang beyt para sa sarili nitong pahina — salin, paliwanag, mahihirap na salita.

1. G2632:1 ای جان گذرکرده از این گنبد ناریدر سلطنت فقر و فنا کار تو داری
2. G2632:2 ای رخت کشیده به نهان خانه بینشوی کشته وجود همه و خویش به زاری
3. G2632:3 پوشیده قباهای صفت‌های مقدسوز دلق دو صدپاره آدم شده عاری
4. G2632:4 از شرم تو گل ریخته در پای جمالتوز لطف تو هر خار برون رفته ز خاری
5. G2632:5 بی‌برگ نشاید که دگر غوره فشارددر میکده اکنون که تو انگور فشاری
6. G2632:6 اقبال کف پای تو بر چشم نهادهاندر طمعی که سرش از لطف بخاری
7. G2632:7 از غار به نور تو به باغ ازل آیندای یار چه یاری تو و ای غار چه غاری
8. G2632:8 بر کار شود در خود و بی‌کار ز عالمآن کز تو بنوشید یکی شربت کاری
9. G2632:9 در باغ صفا زیر درختی به نگاریافتاد مرا چشم و بگفتم چه نگاری
10. G2632:10 کز لذت حسن تو درختان به شکوفهآبستن تو گشته مگر جان بهاری
11. G2632:11 در سجده شدم بیخود و گفتم که نگاراآخر ز کجایی تو علی الله چه یاری
12. G2632:12 او گفت که از پرتو شمس الحق تبریزکاوصاف جمال رخ او نیست شماری

ganjoor: sh2632 · public domain