غزل شمارهٔ ۵۴

✦ Ang kahulugan ng ghazal na ito

Buksan ang anumang beyt para sa sarili nitong pahina — salin, paliwanag, mahihirap na salita.

1. G54:1 از این اقبالگاه خوش مشو یک دم دلا تنهادمی می نوش باده جان و یک لحظه شکر می‌خا
2. G54:2 به باطن همچو عقل کل به ظاهر همچو تنگ گلدمی الهام امر قل دمی تشریف اعطینا
3. G54:3 تصورهای روحانی خوشی بی‌پشیمانیز رزم و بزم پنهانی ز سر سر او اخفی
4. G54:4 ملاحت‌های هر چهره از آن دریاست یک قطرهبه قطره سیر کی گردد کسی کش هست استسقا
5. G54:5 دلا زین تنگ زندان‌ها رهی داری به میدان‌هامگر خفته‌ست پای تو تو پنداری نداری پا
6. G54:6 چه روزی‌هاست پنهانی جز این روزی که می‌جوییچه نان‌ها پخته‌اند ای جان برون از صنعت نانبا
7. G54:7 تو دو دیده فروبندی و گویی روز روشن کوزند خورشید بر چشمت که اینک من تو در بگشا
8. G54:8 از این سو می‌کشانندت و زان سو می‌کشانندتمرو ای ناب با دردی بپر زین درد رو بالا
9. G54:9 هر اندیشه که می‌پوشی درون خلوت سینهنشان و رنگ اندیشه ز دل پیداست بر سیما
10. G54:10 ضمیر هر درخت ای جان ز هر دانه که می‌نوشدشود بر شاخ و برگ او نتیجه شرب او پیدا
11. G54:11 ز دانه سیب اگر نوشد بروید برگ سیب از ویز دانه تمر اگر نوشد بروید بر سرش خرما
12. G54:12 چنانک از رنگ رنجوران طبیب از علت آگه شدز رنگ و روی چشم تو به دینت پی برد بینا
13. G54:13 ببیند حال دین تو بداند مهر و کین توز رنگت لیک پوشاند نگرداند تو را رسوا
14. G54:14 نظر در نامه می‌دارد ولی با لب نمی‌خواندهمی‌داند کز این حامل چه صورت زایدش فردا
15. G54:15 وگر برگوید از دیده بگوید رمز و پوشیدهاگر درد طلب داری بدانی نکته و ایما
16. G54:16 وگر درد طلب نبود صریحا گفته گیر این رافسانه دیگران دانی حواله می‌کنی هر جا

ganjoor: sh54 · public domain