Oku› Defter 5› Her gün kalbe gelen düşüncenin, sabahın erken saatlerinde eve gelen yeni misafire benzetilmesi ve misafirperverliğin fazileti, misafirin nazını çekmek ve ev sahibine karşı diklenip kötü davranması› Beyit 3686
M5:3686 — از وفا و خجلت علم خدا / بود چون شیر و عسل او با بلا
M5:3686
Anlam · به زبانِ تو — Kendi dilin · AI
ایوب پیامبر به دلیل وفاداری به خدا و شرم از اینکه خدا از احوال او آگاه است، با رنج و بلای خود رابطه‌ای شیرین و سازگار داشت.
این بیت به داستان صبر ایوب نبی اشاره دارد و دلیل رفتار نیکوی او با مصیبت‌هایش را توضیح می‌دهد. مولانا می‌گوید ایوب رنج و بلا را همچون مهمانی از سوی خدا می‌دید و با آن به بهترین شکل رفتار می‌کرد. دلیل این رفتار دو چیز بود:
-
وفا: ایوب به پیمان خود با خدا وفادار بود. او می‌دانست که هر چه از دوست رسد نیکوست و این بلا نیز جلوه‌ای از اراده‌ی معشوق است. بنابراین، از سر وفاداری به این رابطه، با فرستاده‌ی او (یعنی بلا) به نیکی رفتار می‌کرد.
-
خجلت از علم خدا: دلیل دوم، شرم و حیا در برابر آگاهی مطلق خداوند بود. ایوب می‌دانست که خدا از نیت و حال درونی او کاملاً باخبر است. او شرم داشت که در محضر چنین پروردگار آگاهی، از مهمانی که او فرستاده است، با ترش‌رویی و بی‌صبری استقبال کند. این آگاهی از «علم خدا» او را وا می‌داشت تا باطناً و ظاهراً با بلایا در صلح و آشتی باشد.
ترکیب «شیر و عسل» نماد سازگاری و شیرینی کامل است. این بیت نشان می‌دهد که برای عارف، سختی‌ها و رنج‌ها نه تنها قابل تحمل، که می‌توانند به واسطه‌ی ایمان و معرفت، به تجربه‌ای شیرین و سازنده تبدیل شوند.
- خجلت
- شرم، حیا، شرمندگی
- علم خدا
- آگاهی و دانش مطلق خداوند (از همه چیز)
- شیر و عسل
- کنایه از سازگاری، آمیختگی کامل و شیرین، هماهنگی
- بلا
- رنج، مصیبت، گرفتاری، سختی
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.