Dîvân-ı Şems› Gazel 1740 ← önceki · sonraki →
Dîvân-ı Şems · G1740 · 14 beyit
غزل شمارهٔ ۱۷۴۰
Her beytin kendi sayfası vardır: çevirisi, şerhi, zor kelimeleri.
- G1740:1 خوشی خوشی تو ولی من هزار چندانمبه خواب دوش که را دیدهام نمیدانم
- G1740:2 ز خوشدلی و طرب در جهان نمیگنجمولی ز چشم جهان همچو روح پنهانم
- G1740:3 درخت اگر نبدی پا به گل مرا جستیکز این شکوفه و گل حسرت گلستانم
- G1740:4 همیشه دامن شادی کشیدمی سوی خویشکشد کنون کف شادی به خویش دامانم
- G1740:5 ز بامداد کسی غلملیج می کندمگزاف نیست که من ناشتاب خندانم
- G1740:6 ترانهها ز من آموزد این نفس زهرههزار زهره غلام دماغ سکرانم
- G1740:7 شکرلبی لب ما را به گاه شیرین کردکه غرقه گشت شکر اندر آب دندانم
- G1740:8 صلا که قامت چون سرو او صلا دردادکه من نماز شما را لطیف ارکانم
- G1740:9 صلا که فاتحه قفلهای بسته منمبدان چو فاتحه تان در نماز می خوانم
- G1740:10 به دار ملک ملاحت لبش چو غماز استکه بنگرید نصیب مرا که دربانم
- G1740:11 چنانک پیش جنونم عقول حیرانندمن از فسردگی این عقول حیرانم
- G1740:12 فسرده ماند یخی که به زیر سایه بودندید شعشعه آفتاب رخشانم
- G1740:13 تبسم خوش خورشید هر یخی که بدیدسبال مالد و گوید که آب حیوانم
- G1740:14 بیار ناطق کلی بگو تو باقی راز گفتنم برهان من خموش برهانم
ganjoor: sh1740 · public domain