غزل شمارهٔ ۲۵۵۰

✦ Bu gazelin manası

Her beytin kendi sayfası vardır: çevirisi, şerhi, zor kelimeleri.

1. G2550:1 یکی دودی پدید آمد سحرگاهی به هامونیدل عشاق چون آتش تن عشاق کانونی
2. G2550:2 بیا بخرام و دامن کش در آن دود و در آن آتشکه می‌سوزد در آن جا خوش به هر اطراف ذاالنونی
3. G2550:3 چو شمعی برفروزی تو ایا اقبال و روزی توچو چونی را بسوزی تو درآید جان بی‌چونی
4. G2550:4 نیاید جز ز مه رویی طواف برج‌ها کردنکه مادون را رها کردن نباشد کار هر دونی
5. G2550:5 برو تو دست اندازان به سوی شاه چون بارانببینی بحر را تازان در آن بحر پر از خونی
6. G2550:6 چه لاله است و گل و ریحان از آن خون رسته در بستانببینی و بشوید جان دو دست خود به صابونی
7. G2550:7 چو دررفتی در آن مخزن منزه از در و روزنچو عیسی سوزنت گردد حجب چون گنج قارونی
8. G2550:8 ببینی شاه قدوسی بیابی بی‌دهن بوسیز سر خضر چون موسی شوی در فقر هارونی
9. G2550:9 چو آبی ساکن و خفته و چون موجی برآشفتهبه بحر کم زنان رفته شده اندر کم افزونی
10. G2550:10 چو اندر شه نظر کردی ز مستی آن چنان گردیکه گویی تو مگر خوردی هزاران رطل افیونی
11. G2550:11 چو دیدی شمس تبریزی ز جان کردی شکرریزیدر آن دم هر دو جا باشی درون مصر و بیرونی

ganjoor: sh2550 · public domain