غزل شمارهٔ ۲۶۳۶

✦ Bu gazelin manası

Her beytin kendi sayfası vardır: çevirisi, şerhi, zor kelimeleri.

1. G2636:1 ای مونس ما خواجه ابوبکر ربابیگر دلشده‌ای چند پی نان و کبابی
2. G2636:2 آتش خور در عشق به مانند شترمرغاندر عقب طعمه چه شاگرد عقابی
3. G2636:3 لقمه دهدت تا کند او لقمه خویشتاین چرخ فریبنده و این برق سحابی
4. G2636:4 هین لقمه مخور لقمه مشو آتش او رابی‌لقمه او در دل و جان رزق بیابی
5. G2636:5 آن وقت که از ناف همی‌خورد تنت خوننی حلق و گلو بود و نه خرمای رطابی
6. G2636:6 آن ماهی چه خورده‌ست که او لقمه ما شددر چشم نیاید خورش مردم آبی
7. G2636:7 از نعمت پنهان خورد این نعمت پیدازان راه شود فربه و زان ماه خضابی
8. G2636:8 گر ز آنک خرابت کند این عشق برونیچون سنبله شد دانه در این روز خرابی
9. G2636:9 آن سنبله از خاک برآورد سر و گفتمن مردم و زنده شدم از داد ثوابی
10. G2636:10 خواهی که قیامت نگری نقد به باغ آینظاره سرسبزی اموات ترابی
11. G2636:11 ماییم که پوسیده و ریزیده خاکیمامروز چو سرویم سرافراز و خطابی
12. G2636:12 بی‌حرف سخن گوی که تا خصم نگویدکاین گفت کسان است و سخن‌های کتابی

ganjoor: sh2636 · public domain