غزل شمارهٔ ۵۱۰

✦ Bu gazelin manası

Her beytin kendi sayfası vardır: çevirisi, şerhi, zor kelimeleri.

1. G510:1 باز به بط گفت که «صحرا خوشست»گفت: «شبت خوش که مرا جا خوشست»
2. G510:2 سر بنهم من که مرا سر خوشستراهْ تو پیما که سرت ناخوشست
3. G510:3 گر چَهِ تاریک بُوَد مسکنمدر نظرِ یوسفِ زیبا خوشست
4. G510:4 دوست چو در چاه بود چه خوشستدوست چو بالاست به بالا خوشست
5. G510:5 در بُنِ دریا به تکِ آبِ تلخدر طلبِ گوهرِ رعنا خوشست
6. G510:6 بلبل نالنده به گلشن به دشتطوطی گوینده شکرخا خوشست
7. G510:7 تابش تسبیح فرشته‌ست و روحکاین فلک نادره مینا خوشست
8. G510:8 چونک خدا روفت دلت را ز حرصرو به دل آور دلِ یکتا خوشست
9. G510:9 از تو چو انداخت خدا رنجِ کاررو به تماشا که تماشا خوشست
10. G510:10 گفت: «تماشای جهان عکسِ ماستهم برِ ما باش که با ما خوشست»
11. G510:11 عکس در آیینه اگرچه نکوستلیک خود آن صورت احیا خوشست
12. G510:12 زردی رو عکس رخ احمرستبگذر از این عکس که حمرا خوشست
13. G510:13 نورِ خدایی‌ست که ذرّات رارقص‌کنان بی‌سر و بی‌پا خوشست
14. G510:14 رقص در این نور خرد کن کز اوتحت ثری تا به ثریا خوشست
15. G510:15 ذره شدی بازمرو که مشوصبر و وفا کن که وفاها خوشست
16. G510:16 بس کن چون دیده ببین و مگودیده مجو دیده بینا خوشست
17. G510:17 مفخر تبریز شهم شمس دینبا همه فرخنده و تنها خوشست

ganjoor: sh510 · public domain