بخش ۱۵۵ - تمثیل تن آدمی به مهمان‌خانه و اندیشه‌های مختلف به مهمانان مختلف عارف در رضا بدان اندیشه‌های غم و شادی چون شخص مهمان‌دوست غریب‌نواز خلیل‌وار کی در خلیل باکرام ضیف پیوسته باز بود بر کافر و مؤمن و امین و خاین و با همه مهمانان روی تازه داشتی

İnsan bedeninin misafirhaneye, farklı düşüncelerin ise farklı misafirlere benzetilmesi. Ârifin, hüzün ve neşe düşüncelerine karşı hoşnutluk içinde olması, misafirperver, garip-dostu Halil gibi. Halil'in kapısı, misafir ikramı için kâfire, mümine, emine ve hain'e daima açıktı ve tüm misafirlerine karşı güler yüzlüydü