بخش ۸۸ - حکایت در بیان توبهٔ نصوح کی چنانک شیر از پستان بیرون آید باز در پستان نرود آنک توبه نصوحی کرد هرگز از آن گناه یاد نکند به طریق رغبت بلک هر دم نفرتش افزون باشد و آن نفرت دلیل آن بود کی لذت قبول یافت آن شهوت اول بی‌لذت شد این به جای آن نشست نبرد عشق را جز عشق دیگر چرا یاری نجویی زو نکوتر وانک دلش باز بدان گناه رغبت می‌کند علامت آنست کی لذت قبول نیافته است و لذت قبول به جای آن لذت گناه ننشسته است سنیسره للیسری نشده است لذت و نیسره للعسری باقیست بر وی

Nasuh tevbesinin açıklanması üzerine bir hikaye: Süt memeden bir kere çıktıktan sonra bir daha memeye girmediği gibi, nasuh tevbesi eden kimse de o günahı bir daha arzu ile hatırlamaz; aksine her an nefreti artar. O nefret, tevbenin lezzetinin bulunduğuna delildir. İlk şehvet lezzetsiz kalmış, bunun yerine tevbenin lezzeti oturmuştur. "Aşkın ilacını ancak başka bir aşk giderir, neden daha iyi bir dost aramazsın?" Ve kalbi tekrar o günaha meyleden kimsenin alameti, tevbenin lezzetini bulamamış olması ve tevbenin lezzetinin o günah lezzetinin yerine oturmamış olmasıdır. "Onu kolaya eriştirmedik" (Leyl, 7) olmamıştır; lezzet ve "onu zora eriştirdik" (Leyl, 10) üzerinde kalmıştır.