غزل شمارهٔ ۱۱۷

✦ Сенс цієї газелі

Відкрийте будь-який бейт, щоб перейти на його сторінку — переклад, пояснення, складні слова.

1. G117:1 از دور بدیده شمس دین رافخر تبریز و رشک چین را
2. G117:2 آن چشم و چراغ آسمان راآن زنده کننده زمین را
3. G117:3 ای گشته چنان و آن چنانترهر جان که بدیده او چنین را
4. G117:4 گفتا که که را کشم به زاریگفتمش که بنده کمین را
5. G117:5 این گفتن بود و ناگهانیاز غیب گشاد او کمین را
6. G117:6 آتش درزد به هست بندهوز بیخ بکند کبر و کین را
7. G117:7 بی دل سیهی لاله زان میسرمست بکرد یاسمین را
8. G117:8 در دامن اوست عین مقصودبر ما بفشاند آستین را
9. G117:9 شاهی که چو رخ نمود مه رابر اسب فلک نهاد زین را
10. G117:10 بنشین کژ و راست گو که نبودهمتا شه روح راستین را
11. G117:11 والله که از او خبر نباشدجبریل مقدس امین را
12. G117:12 حالی چه زند به قال آورداو چرخ بلند هفتمین را
13. G117:13 چون چشم دگر در او گشادیمیک جو نخریم ما یقین را
14. G117:14 آوه که بکرد بازگونهآن دولت وصل پوستین را
15. G117:15 ای مطرب عشق شمس دینمجان تو که بازگو همین را
16. G117:16 چون می‌نرسم به دستبوسشبر خاک همی‌زنم جبین را

ganjoor: sh117 · public domain