پڑھیے› دفتر ۲› حضرت موسیٰ علیہ السلام کا چرواہے کی مناجات پر انکار کرنا› بیت ۱۷۴۶
M2:1746 — هرچه جسم آمد ولادت وصف اوست / هرچه مولودست او زین سوی جوست
M2:1746
معنی و شرح · به زبانِ تو — آپ کی زبان · AI
هر موجودی که جسم دارد و به دنیا آمده، مخلوق است و به این جهان مادی تعلق دارد، نه به ذات متعالی و غیرمادی خداوند که خالق همه چیز است.
این بیت در ادامهٔ تذکر موسی به چوپان آمده است. موسی در حال توضیح تفاوت بنیادین میان خالق و مخلوق است. او استدلال میکند که یکی از ویژگیهای اصلی موجودات در این عالم، «جسمانیت» و «زاییده شدن» است.
مصرع اول یک قاعدهٔ کلی را بیان میکند: هر چیزی که جسم دارد، ناگزیر در چرخهٔ «ولادت» و زایش قرار میگیرد. این ویژگی ذاتی جهان مادی است. مصرع دوم این ایده را با یک تصویر قدرتمند تکمیل میکند: هر موجودی که «مولود» یا زادهشده است، متعلق به «این سوی جوی» است. «این سو» نماد جهانِ کثرت، تغییر، و کون و فساد است؛ دنیای مخلوقات که در زمان و مکان محدود هستند. در مقابل، «آن سوی جوی» قلمرو خداوند است: جهان وحدت، ابدیت و تعالی که از صفات مادی مانند زایش و جسمانیت پاک و منزه است.
بنابراین، پیام اصلی بیت این است که صفاتی که چوپان به خدا نسبت میداد (مانند داشتن خانواده و نیازهای جسمانی) همگی متعلق به موجودات «این سویی» هستند. خداوند، به عنوان خالق، از این دسته صفات کاملاً مبراست و در «آن سوی» این تقسیمبندی قرار دارد.
- مولود
- زادهشده، به دنیا آمده
- زین سوی جوست
- متعلق به این سوی جویبار (کنایه از عالم مادی و مخلوقات) است
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.