دیوانِ شمس غزل ۱۰۰۵ → پچھلا · اگلا ←

دیوانِ شمس · G1005 · ۱۰ اشعار

غزل شمارهٔ ۱۰۰۵

کسی بھی بیت کو اس کے اپنے صفحے کے لیے کھولیے — مفہوم، شرح، مشکل الفاظ۔

  1. G1005:1 هر که ز عشاق گریزان شودبار دگر خواجه پشیمان شود
  2. G1005:2 والله منت همه بر جان اوستهر که سوی چشمه حیوان شود
  3. G1005:3 هر که سبوی تو کشد عاقبتدر حرم عشرت سلطان شود
  4. G1005:4 تنگ بود حوصله آدمیاز تو چو دریای و چو عمان شود
  5. G1005:5 رو به دل اهل دلی جای گیرقطره به دریا در و مرجان شود
  6. G1005:6 جنبش هر ذره به اصل خودستهر چه بود میل کسی آن شود
  7. G1005:7 کافر صدساله چو بیند تو راسجده کند زود مسلمان شود
  8. G1005:8 جان و دل از جذبه میل و هوسهمصفت دلبر و جانان شود
  9. G1005:9 خار که سرتیز ره عاشق استعاقبت امر گلستان شود
  10. G1005:10 ناطقه را بند کن و جمع باشگر نه ضمیر تو پریشان شود

ganjoor: sh1005 · public domain