دیوانِ شمس غزل ۱۲۹۵ → پچھلا · اگلا ←

دیوانِ شمس · G1295 · ۱۰ اشعار

غزل شمارهٔ ۱۲۹۵

کسی بھی بیت کو اس کے اپنے صفحے کے لیے کھولیے — مفہوم، شرح، مشکل الفاظ۔

  1. G1295:1 بیا بیا که توی جان جان جان سماعبیا که سرو روانی به بوستان سماع
  2. G1295:2 بیا که چون تو نبودست و هم نخواهد بودبیا که چون تو ندیدست دیدگان سماع
  3. G1295:3 بیا که چشمه خورشید زیر سایه تستهزار زهره تو داری بر آسمان سماع
  4. G1295:4 سماع شکر تو گوید به صد زبان فصیحیکی دو نکته بگویم من از زبان سماع
  5. G1295:5 برون ز هر دو جهانی چو در سماع آییبرون ز هر دو جهانست این جهان سماع
  6. G1295:6 اگر چه بام بلندست بام هفتم چرخگذشته است از این بام نردبان سماع
  7. G1295:7 به زیر پای بکوبید هر چه غیر ویستسماع از آن شما و شما از آن سماع
  8. G1295:8 چو عشق دست درآرد به گردنم چه کنمکنار درکشمش همچنین میان سماع
  9. G1295:9 کنار ذره چو پر شد ز پرتو خورشیدهمه به رقص درآیند بی‌فغان سماع
  10. G1295:10 بیا که صورت عشقست شمس تبریزیکه باز ماند ز عشق لبش دهان سماع

ganjoor: sh1295 · public domain