غزل شمارهٔ ۱۴۳۸

✦ اس غزل کا مفہوم

کسی بھی بیت کو اس کے اپنے صفحے کے لیے کھولیے — مفہوم، شرح، مشکل الفاظ۔

1. G1438:1 ندارد پای عشق او دل بی‌دست و بی‌پایمکه روز و شب چو مجنونم سر زنجیر می خایم
2. G1438:2 میان خونم و ترسم که گر آید خیال اوبه خون دل خیالش را ز بی‌خویشی بیالایم
3. G1438:3 خیالات همه عالم اگر چه آشنا داندبه خون غرقه شود والله اگر این راه بگشایم
4. G1438:4 منم افتاده در سیلی اگر مجنون آن لیلیز من گر یک نشان خواهد نشانی‌هاش بنمایم
5. G1438:5 همه گردد دل پاره همه شب همچو استارهشده خواب من آواره ز سحر یار خودرایم
6. G1438:6 ز شب‌های من گریان بپرس از لشکر پریانکه در ظلمت ز آمدشد پری را پای می سایم
7. G1438:7 اگر یک دم بیاسایم روان من نیاسایدمن آن لحظه بیاسایم که یک لحظه نیاسایم
8. G1438:8 رها کن تا چو خورشیدی قبایی پوشم از آتشدر آن آتش چو خورشیدی جهانی را بیارایم
9. G1438:9 که آن خورشید بر گردون ز عشق او همی‌سوزدو هر دم شکر می گوید که سوزش را همی‌شایم
10. G1438:10 رها کن تا که چون ماهی گدازان غمش باشمکه تا چون مه نکاهم من چو مه زان پس نیفزایم

ganjoor: sh1438 · public domain