غزل شمارهٔ ۱۹۰۹

✦ اس غزل کا مفہوم

کسی بھی بیت کو اس کے اپنے صفحے کے لیے کھولیے — مفہوم، شرح، مشکل الفاظ۔

1. G1909:1 دل معشوق سوزیده است بر منوزان سوزش جهان را سوخت خرمن
2. G1909:2 بزد آتش به جان بنده شمعیکز او شد موم جان سنگ و آهن
3. G1909:3 پدید آمد از آن آتش به ناگهمیان شب هزاران صبح روشن
4. G1909:4 به کوی عشق آوازه درافتادکه شد در خانه دل شکل روزن
5. G1909:5 چه روزن کآفتاب نو برآمدکه سایه نیست آن جا قدر سوزن
6. G1909:6 از آن نوری که از لطفش برسته‌ستز آتش گلبن و نسرین و سوسن
7. G1909:7 از آن سو بازگرد ای یار بدخوبدین سو آ که این سوی است مؤمن
8. G1909:8 به سوی بی‌سوی جمله بهار استبه هر سو غیر این سرمای بهمن
9. G1909:9 چو شمس الدین جان آمد ز تبریزتو جان کندن همی‌خواهی همی‌کن

ganjoor: sh1909 · public domain