دیوانِ شمس› غزل ۱۹۵ → پچھلا · اگلا ←
دیوانِ شمس · G195 · ۶ اشعار
غزل شمارهٔ ۱۹۵
کسی بھی بیت کو اس کے اپنے صفحے کے لیے کھولیے — مفہوم، شرح، مشکل الفاظ۔
- G195:1 شهوت که با تو رانند صدتو کنند جان راچون با زنی برانی سستی دهد میان را
- G195:2 زیرا جماعِ مرده تن را کند فسردهبنگر به اهل دنیا دریاب این نشان را
- G195:3 میران و خواجگانشان پژمرده است جانْشانخاکِ سیاه بر سر، این نوع شاهدان را
- G195:4 دررو به عشق دینی تا شاهدان ببینیپرنور کرده از رخ آفاقِ آسمان را
- G195:5 بخشد بتِ نهانی هر پیر را جوانیزان آشیان جانی اینست ارغوان را
- G195:6 خامش کنی وگر نی بیرون شوم از این جاکز شومیِ زبانت میپوشد او دهان را
ganjoor: sh195 · public domain