غزل شمارهٔ ۲۳۴۷

✦ اس غزل کا مفہوم

کسی بھی بیت کو اس کے اپنے صفحے کے لیے کھولیے — مفہوم، شرح، مشکل الفاظ۔

1. G2347:1 خدایا رحمت خود را به من دهدریدی پیرهن تو پیرهن ده
2. G2347:2 مرا صفرای تو سرگشته کرده‌ستز لطف خود مرا صفراشکن ده
3. G2347:3 اگر عالم به غم خوردن به پای استمده غم را به من با بوالحزن ده
4. G2347:4 خدایا عمر نوح و عمر لقمانو صد چندان بدان خوب ختن ده
5. G2347:5 سهیل روی تو اندر یمن تافتمرا راهی به سوی آن یمن ده

ganjoor: sh2347 · public domain