غزل شمارهٔ ۲۳۷۸

✦ اس غزل کا مفہوم

کسی بھی بیت کو اس کے اپنے صفحے کے لیے کھولیے — مفہوم، شرح، مشکل الفاظ۔

1. G2378:1 صد خمار است و طرب در نظر آن دیدهکه در آن روی نظر کرده بود دزدیده
2. G2378:2 صد نشاط است و هوس در سر آن سرمستیکه رخ خود به کف پاش بود مالیده
3. G2378:3 عشوه و مکر زمانه نپذیرد گوشیکه سلام از لب آن یار بود بشنیده
4. G2378:4 پیچ زلفش چو ندیدی تو برو معذوریای تو در نیک و بد دور زمان پیچیده
5. G2378:5 نی تراشی است که اندر نی صورت بدمدهیچ دیدی تو نیی بی‌نفسی نالیده
6. G2378:6 گر بداند که حریف لب کی خواهد شدکِیْ برنجد ز بریدن قلم بالیده
7. G2378:7 گر بپرسند چه فرق است میان تو و غیرفرق این بس که توی فرق مرا خاریده
8. G2378:8 جرعهٔ کَن فَیَکون بر سر آن خاک بریختلب عشاق جهان خاک تو را لیسیده
9. G2378:9 شمس تبریز تو را عشق شناسد نه خردبر دم باد بهاری نرسد پوسیده

ganjoor: sh2378 · public domain