غزل شمارهٔ ۲۵۳۷

✦ اس غزل کا مفہوم

کسی بھی بیت کو اس کے اپنے صفحے کے لیے کھولیے — مفہوم، شرح، مشکل الفاظ۔

1. G2537:1 مگردانید با دلبر به حق صحبت و یاریهر آنچ دوش می‌گفتم ز بی‌خویشی و بیماری
2. G2537:2 وگر ناگه قضاء الله از این‌ها بشنود آن مهخود او داند که سودایی چه گوید در شب تاری
3. G2537:3 چو نبود عقل در خانه پریشان باشد افسانهگهی زیر و گهی بالا گهی جنگ و گهی زاری
4. G2537:4 اگر شور مرا یزدان کند توزیع بر عالمنبینی هیچ یک عاقل شوند از عقل‌ها عاری
5. G2537:5 مگر ای عقل تو بر من همه وسواس می‌ریزیمگر ای ابر تو بر من شراب شور می‌باری
6. G2537:6 مسلمانان مسلمانان شما دل‌ها نگهداریدمگردا کس به گرد من نه نظاره نه دلداری

ganjoor: sh2537 · public domain