دیوانِ شمس› غزل ۲۸۰۶ → پچھلا · اگلا ←
دیوانِ شمس · G2806 · ۷ اشعار
غزل شمارهٔ ۲۸۰۶
کسی بھی بیت کو اس کے اپنے صفحے کے لیے کھولیے — مفہوم، شرح، مشکل الفاظ۔
- G2806:1 آه کان سایه خدا گوهردلی پرمایهایآفتاب او نهشت اندر دو عالم سایهای
- G2806:2 آفتاب و چرخ را چون ذرهها برهم زندوز جمال خود دهدشان نو به نو سرمایهای
- G2806:3 عشق و عاشق را چه خوش خندان کنی رقصان کنیعشق سازی عقل سوزی طرفهای خودرایهای
- G2806:4 چشم مرده وام کرده جان ز بهر عشق اوز آنک در دیده بدیده جان از آن سر پایهای
- G2806:5 قهر صد دندان ز لطفش پیر بیدندان شدهعقل پابرجا ز عشقش یاوه و هرجایهای
- G2806:6 صد هزاران ساله از هست و عدم زان سوتریوز تواضع مر عدم را هست خوش همسایهای
- G2806:7 کوه حلمی شمس تبریزی دو عالم تخت توبر نهان و آشکارش مینگر از قایهای
ganjoor: sh2806 · public domain