غزل شمارهٔ ۳۰۰۲

✦ اس غزل کا مفہوم

کسی بھی بیت کو اس کے اپنے صفحے کے لیے کھولیے — مفہوم، شرح، مشکل الفاظ۔

1. G3002:1 شوری فتاد در فلک ای مه چه شَسته‌ایپرنور کن تو خیمه و خرگه چه شَسته‌ای
2. G3002:2 آگاه نیستند مگر این فسردگاناز آتش تو ای بت آگه چه شَسته‌ای
3. G3002:3 آتش خوران ره به سر کوی منتظربا مردمان زیرک ابله چه شَسته‌ای
4. G3002:4 دل شیر بیشه‌ست ولیکن سرش تویدل لشکر حقست و توی شه چه شَسته‌ای
5. G3002:5 ای جان تیزگوش تو بشنو هم از درونهم ره به توست بر سر هر ره چه شَسته‌ای
6. G3002:6 هین کز فراخنای دلت تا به عرش رفتهیهای وصل و خنده و قهقه چه شَسته‌ای
7. G3002:7 دی بامداد دامن جانم گرفت دلکان جان و دل رسید تو آوه چه شَسته‌ای
8. G3002:8 دولاب دولتست ز تبریز شمس دیندرزن تو دست‌ها و در این ره چه شَسته‌ای

ganjoor: sh3002 · public domain