غزل شمارهٔ ۳۱۴

✦ اس غزل کا مفہوم

کسی بھی بیت کو اس کے اپنے صفحے کے لیے کھولیے — مفہوم، شرح، مشکل الفاظ۔

1. G314:1 تو را که عشق نداری تو را رواست بخسببرو که عشق و غم او نصیب ماست بخسب
2. G314:2 ز آفتاب غم یار ذره ذره شدیمتو را که این هوس اندر جگر نخاست بخسب
3. G314:3 به جست و جوی وصالش چو آب می‌پویمتو را که غصه آن نیست کو کجاست بخسب
4. G314:4 طریق عشق ز هفتاد و دو برون باشدچو عشق و مذهب تو خدعه و ریاست بخسب
5. G314:5 صباح ماست صبوحش عشای ما عشوه شتو را که رغبت لوت و غم عشاست بخسب
6. G314:6 ز کیمیاطلبی ما چو مس گدازانیمتو را که بستر و همخوابه کیمیاست بخسب
7. G314:7 چو مست هر طرفی می‌فتی و می‌خیزیکه شب گذشت کنون نوبت دعاست بخسب
8. G314:8 قضا چو خواب مرا بست ای جوان تو بروکه خواب فوت شدت خواب را قضاست بخسب
9. G314:9 به دست عشق درافتاده‌ایم تا چه کندچو تو به دست خودی رو به دست راست بخسب
10. G314:10 منم که خون خورم ای جان توی که لوت خوریچو لوت را به یقین خواب اقتضاست بخسب
11. G314:11 من از دماغ بریدم امید و از سر نیزتو را دماغ تر و تازه مرتجاست بخسب
12. G314:12 لباس حرف دریدم سخن رها کردمتو که برهنه نه‌ای مر تو را قباست بخسب

ganjoor: sh314 · public domain