دیوانِ شمس› غزل ۳۶۶ → پچھلا · اگلا ←
دیوانِ شمس · G366 · ۱۲ اشعار
غزل شمارهٔ ۳۶۶
کسی بھی بیت کو اس کے اپنے صفحے کے لیے کھولیے — مفہوم، شرح، مشکل الفاظ۔
- G366:1 دود دل ما نشان سوداستوان دود که از دلست پیداست
- G366:2 هر موج که میزند دل از خونآن دل نبود مگر که دریاست
- G366:3 بیگانه شدند آشنایاندل نیز به دشمنی چه برخاست
- G366:4 هر سوی که عشق رخت بنهادهر جا که ملامتست آن جاست
- G366:5 ما نگریزیم از این ملامتزیرا که قدیم خانه ماست
- G366:6 در عشق حسد برند شاهانزان روی که عشق شمع دلهاست
- G366:7 پا بر سر چرخ هفتمین نهکاین عشق به حجرههای بالاست
- G366:8 هشیار مباش زان که هشیاردر مجلس عشق سخت رسواست
- G366:9 میری مطلب که میر مجلسگر چشم ببستهست بیناست
- G366:10 این عشق هنوز زیر چادراین گرد سیاه بین که برخاست
- G366:11 هر چند که زیر هفت پردهستپیداست که سخت خوب و زیباست
- G366:12 شب خیز کنید ای حریفانشمعست و شراب و یار تنهاست
ganjoor: sh366 · public domain