غزل شمارهٔ ۴۱۷

✦ اس غزل کا مفہوم

کسی بھی بیت کو اس کے اپنے صفحے کے لیے کھولیے — مفہوم، شرح، مشکل الفاظ۔

1. G417:1 من پری زاده‌ام و خواب ندانم که کجاستچونک شب گشت نخسپند که شب نوبت ماست
2. G417:2 چون دماغ است و سر استت مکن استیزه بخسبدخل و خرج است چنین شیوه و تدبیر سزاست
3. G417:3 خرج بی‌دخل خدایی است ز دنیا مطلبهر که را هست زهی بخت ندانم که که راست

ganjoor: sh417 · public domain