غزل شمارهٔ ۶۳۵

✦ اس غزل کا مفہوم

کسی بھی بیت کو اس کے اپنے صفحے کے لیے کھولیے — مفہوم، شرح، مشکل الفاظ۔

1. G635:1 مستان می ما را هم ساقی ما بایدبا آن همه شیرینی گر ترش کند شاید
2. G635:2 با آن همه حسن آن مه گر ناز کند گه گهوالله که کلاه از شه بستاند و برباید
3. G635:3 پر ده قدحی میرم آخر نه چو کمپیرمتا شینم و می‌میرم کاین چرخ چه می‌زاید
4. G635:4 فرمای تو ساقی را آن شادی باقی راتا باد نپیماید تا باده بپیماید
5. G635:5 صد سر ببرد در دم از محرم و نامحرمنی غم خورد از ماتم نی دست بیالاید
6. G635:6 چون شمع بسوزاند پروانه مسکین راچون جعد براندازد چون چهره بیاراید
7. G635:7 پروانه چو بی‌جان شد جانیش دهد نسیهوان جان چو آتش را زان رطل بفرماید
8. G635:8 رطلی ز می باقی کز غایت راواقیهر نقش که اندیشی در دل به تو بنماید
9. G635:9 ای عشق خداوندی شمس الحق تبریزیچندانک بیفزایی این باده بیفزاید

ganjoor: sh635 · public domain